توسط : چرا ریسک به ریوارد ۱:۱ میتواند نقطه شروع سودده شدن یک تریدر باشد؟
بیشتر معاملهگران تازهکار فکر میکنند برای سودده شدن باید همیشه ریسک به ریوارد ۱:۲ یا ۱:۳ داشته باشند. اما واقعیت این است که بسیاری از تریدرهای حرفهای، مخصوصاً در سبک پرایس اکشن، سالها با ریسک به ریوارد ۱:۱ سودده باقی ماندهاند.
یک باور اشتباه که بسیاری از تریدرها را نابود میکند
وقتی یک معاملهگر تازه وارد بازار میشود، معمولاً این جمله را زیاد میشنود:
«اگر ریسک به ریواردت کمتر از ۱:۲ باشد، هیچوقت سودده نمیشوی.»
همین جمله باعث میشود بسیاری از افراد به جای تمرکز روی کیفیت معاملات، فقط به دنبال تارگتهای بزرگتر باشند.
نتیجه چیست؟
- تارگتهای دور از دسترس
- کاهش نرخ برد
- از بین رفتن اعتماد به سیستم
- خروجهای احساسی
- و در نهایت، ضررهای متوالی
ریسک به ریوارد فقط یک عدد نیست
ریسک به ریوارد، بدون در نظر گرفتن احتمال موفقیت (Win Rate) تقریباً هیچ معنایی ندارد.
فرض کنید دو تریدر داریم.
تریدر اول
- ریسک به ریوارد: ۱:۳
- نرخ برد: ۳۰٪
از ۱۰ معامله:
۳ برد × ۳R = +9R
۷ باخت × ۱R = -7R
نتیجه: +2R
تریدر دوم
- ریسک به ریوارد: ۱:۱
- نرخ برد: ۶۵٪
از ۱۰ معامله:
۶ برد = +6R
۴ باخت = -4R
نتیجه: +2R
هر دو سودده هستند.
اما مسیر رسیدن به سود متفاوت است.
چرا بسیاری از تریدرهای حرفهای با ۱:۱ معامله میکنند؟
در سبکهایی مانند پرایس اکشن، مخصوصاً زمانی که معامله در جهت روند انجام میشود، گاهی رسیدن به سود سریعتر از تلاش برای شکار حرکتهای بزرگ، منطقیتر است.
وقتی بازار فقط یک حرکت معمولی انجام میدهد، رسیدن به تارگت ۱:۱ معمولاً احتمال بیشتری دارد.
در نتیجه:
- نرخ برد افزایش پیدا میکند.
- فشار روانی کمتر میشود.
- پایبندی به پلن راحتتر میشود.
- اعتماد به سیستم به مرور شکل میگیرد.
اشتباهی که بسیاری از آماتورها انجام میدهند
فرض کنید طبق پلن، تارگت شما ۱:۱ است.
اما وسط معامله با خودتان میگویید:
«شاید این بار بازار خیلی بیشتر حرکت کند…»
تارگت را به ۱:۳ تغییر میدهید.
بازار تا همان ۱:۱ میرود…
برمیگردد…
و در نهایت حد ضرر شما را میزند.
از نظر نمودار، بازار اشتباه نکرد.
این شما بودید که قوانین خودتان را تغییر دادید.
ریسک به ریوارد ۱:۱ برای چه کسانی مناسبتر است؟
این روش معمولاً برای معاملهگرانی مناسبتر است که:
- هنوز در حال ساختن نظم معاملاتی هستند.
- میخواهند به پلن خود پایبند بمانند.
- نرخ برد نسبتاً بالایی دارند.
- از یک استراتژی مکانیکی و تستشده استفاده میکنند.
- هنوز تحت تأثیر احساسات بازار قرار میگیرند.
در این مرحله، هدف اصلی ساختن ثبات رفتاری است، نه شکار سودهای بزرگ.
اما یک هشدار مهم
ریسک به ریوارد ۱:۱ به این معنا نیست که همیشه باید در تمام معاملات ۱:۱ خارج شوید.
اگر استراتژی شما نشان داده است که در برخی موقعیتها بازار ظرفیت حرکت بیشتری دارد، میتوانید بر اساس قوانین از پیش تعیینشده، سود بیشتری هدف بگیرید.
اما تفاوت مهم اینجاست:
این تصمیم باید بخشی از پلن معاملاتی باشد، نه یک تصمیم احساسی در لحظه معامله.
چیزی که بیشتر از ریسک به ریوارد اهمیت دارد
فرض کنید دو تریدر داریم.
اولی:
- بهترین ریسک به ریوارد دنیا را دارد.
- اما هر هفته قوانینش را تغییر میدهد.
دومی:
- فقط با ریسک به ریوارد ۱:۱ معامله میکند.
- اما ۵۰۰ معامله دقیقاً طبق پلن انجام داده است.
به نظر شما کدامیک شانس بیشتری برای سودده شدن دارد؟
تقریباً همیشه نفر دوم.
بازار به ثبات پاداش میدهد، نه به اعداد زیبا روی کاغذ.
جمعبندی
بسیاری از معاملهگران تصور میکنند راز سوددهی در پیدا کردن ریسک به ریواردهای بزرگتر است.
در حالی که راز واقعی، پیدا کردن ترکیب مناسب بین نرخ برد، مدیریت سرمایه و پایبندی به پلن معاملاتی است.
اگر سیستم شما در بکتست و معاملات واقعی نشان داده است که با ریسک به ریوارد ۱:۱ عملکرد خوبی دارد، نیازی نیست صرفاً برای شبیه شدن به دیگران آن را تغییر دهید.
گاهی سادهترین سیستمها، پایدارترین نتایج را میسازند.
سخن پایانی
در مسیر معاملهگری، مجید چمران (مهندس چمران) بارها به این نتیجه رسیده است که موفقیت، بیشتر از آنکه به انتخاب بزرگترین تارگتها وابسته باشد، به اجرای مداوم یک پلن اثباتشده بستگی دارد.
شاید سودهای هیجانانگیز در شبکههای اجتماعی جذاب باشند، اما آنچه یک منتور ترید یا معاملهگر حرفهای را از دیگران متمایز میکند، توانایی تکرار رفتارهای درست در طول صدها معامله است؛ حتی اگر ریسک به ریوارد آن فقط ۱:۱ باشد.
